11 De Linksbuiten

Elektrisch: hij krijgt de bal, bindt zijn man, en komt naar binnen alsof het geschreven staat. Iedereen weet wat hij gaat doen… behalve de back. Hij schommelt tussen genialiteit en “maar wat probeert hij nu?”, afhankelijk van zijn humeur en hoeveel benzine er nog in zijn benen zit. Soms eindigt het in de kruising en viert hij als een artiest. Soms belandt het in het buitenkantje van de zij-netten, en kijkt hij je aan alsof hij wil zeggen: “het scheelde niet veel, je moest erin geloven.”

Hij komt binnen met passie(vrucht): exotisch, ongeduldig, het stroomt over — zoals zijn eerste baltoetsen, waarin hij meteen de actie opzoekt en de verdediging in paniek brengt. Daarna nestelt vanille zich: rond, zacht, bijna nonchalant… het soort moment waarop je denkt dat hij vertraagt. En net daar zit de val: hij is één seconde weg en duikt dan in de finale weer op met een laatste versnelling. Een gekruld schot, een losse bal, en hij ligt binnen. Simpel, zoet… fataal.